يك ماه از كودتا نگذشته بود كه شايعات اختلاف در حزب حاكم سر زبانها افتاد و راديو كابل به تاريخ 14 / 4 / 1357 اعلام كرد كه نور احمد نور وزير داخله به عنوان سفير در واشنگتن و ببرك كارمل معاون صدراعظم به عنوان سفير در چكوسلواكيا منصوب شدند . از انتشار اين گونه اخبار مدتى نگذشته بود كه خبر كودتاى عبد القادر و دستگيرى وى و ديگر پرچميها پخش شد . با كنار رفتن پرچميها از قدرت ، تره‌كى و امين يكه‌تاز ميدان شدند و شرم‌آورترين صحنه‌هاى تاريخ را از قتل عام ، غارت و تجاوز به ناموس ملت به وجود آوردند . اقدامات وحشيانه و غير انسانى خلقيها ، مردم مسلمان كشور را به ستوه آورد و آنها به ناچار علم مخالفت و قيام برداشتند . روسها كه صحنه‌گردان اصلى بودند ، درصدد برآمدند تا حفيظ اللّه امين را بر كنار كرده ، دوباره ببرك كارمل را به عنوان همكار تره‌كى به كابل بياورند . اين توافق در وقت سفر تره‌كى به هاوانا و برگشت او در مسكو صورت گرفت ، امّا ترون كه از باند امين بود ، موضوع را با وى در ميان گذاشت و پس از برگشت تره‌كى ، وى را كشتند . حفيظ اللّه امين و كودتاى 25 سنبله 1358 با قتل نور محمد تره‌كى توسط شاگرد وفادارش ، طرح روسها در ظاهر خنثى شد و مسكو ناچار با امين روابط خوبى برقرار كرد . هم روسيه و هم امين به اين واقعيت پى بردند كه رازشان افشاء شده است ، لذا امين تمام جنايات گذشته را به عهدهء تره‌كى انداخته و خود نقاب اسلام‌گرايى به چهره زد . بعدها شايع شد كه وى با احزاب مجاهدين مقيم پيشاور طرح سازش ريخته ، قصد داشته است كه از روسها جدا شود . اين شايعه‌ها معمولا پس از سقوط هرحكومتى در افغانستان پخش مىشده است ، امّا